بارون میاد تا پشت در باشیم ما تو لباس یه نفرباشیم بارون و چتر کوچه هم دستن تا ما به هم نزدیکتر باشیم من ماله یه دنیایه کوچیکم دنیایه کوچیکی که تاریکم دورم که باشم از تو می دونم به دوریه تو خیلی نزدیکم تقویم من هر روز غم داره هر روز صدتا متهم داره دنیام پر از فردا و دیروزه تقویم من امروز و کم داره صحبت سر امروز و فردا نیست تو دنیایه تو واسه من جا نیست هرجای این کابوس و می گردم انگیزه ای به اسم رویا نیست دنیا رو می گیرم در آغوشم اما چه آسون میرم از یادهت وقتی می گی یادهت فراموشم پیراهن بارون و می پوشم دنیا رو می گیرم در آغوشم اما چه آسون میرم از یادهت وقتی می گی یادت فراموشم
باران که می بارد باران که می بارد تو می آیی بارانِ گل ، بارانِ نیلوفر باران ِمهر و ماه و آئینه بارانِ شعر و شبنم و شبدر باران که می بارد تو در راهی از دشتِ شب تا باغِ ِ بیداری از عطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری غم می گریزد ، غصه می سوزد شب می گدازد ،سایه می میرد تا عطرِ آهنگِ تو می رقصد تا شعر باران تو می گیرد تا شعر باران تو می گیرد. از لحضه های تشنه ی بیدار تا روزهای بی تو بارانی غم می کُشد ما را و می بینی دل می کِشد ما را تو می دا نی دل می کِشد ما را تو می دا نی باران که می بارد تو می آیی بارانِ گل ، بارانِ نیلوفر باران ِمهر و ماه و آئینه بارانِ شعر و شبنم و شبدر باران که می بارد تو در راهی از دشتِ شب تا باغِ ِ بیداری از عطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری از لحضه های تشنه ی بیدار تا روزهای بی تو بارانی غم می کُشد ما را و می بینی دل می کِشد ما را تو می دانی دل می کِشد ما را تو می دانی دل می کِشد ما را تو می دانی
بـبار ای بـارون بـبــــار بــا دلـُم گــــریه کن، خون ببار در شبای تـیـــره چــون زلـــف یــار بهر لیلی چـو مـجـنـون بـبـار ای بـــارون دلا خــــــــــون شــــــو خــــــون بــــبـــــــــــار بر کوه و دشت و هامون بـــبار دلا خــون شـــــو خــــون بــبـــــــار بـــر کـــوه و دشــت و هــامــون بــــبـار بــه ســـرخـــی لـــبــای ســـرخ یـــــــــــــــار بـــــــه یـــــــاد عــــــاشـــــــــقــــــای ایــن دیـــــــار به داغ عاشقای بی مزار ای بارون بــــبـــار ای بــارون بــــــبـــــــــار بـا دلُـم گـریـه کـن، خــون بـــبــــار در شــبــای تـیـــره چـون زلـف یار بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون ببار ای ابر بهار با دلُم به هوای زلف یار داد و بیداد از این روزگار ماهُ دادن به شبهای تار ای بارون ببار ای بارون ببار با دلُم گریه کن، خون ببار در شبای تیره چون زلف یار بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون دلا خون شو خون ببار بر کوه و دشت و هامون ببار دلا خــون شـــو خـــون بــبـــــار بـــر کـــوه و دشـــت و هـــامون ببار به ســـرخــی لـــبای ســـــرخ یــــــــار به یـــــــاد عــاشــــقـای ایــن دیـــــار به داغ عاشقـای بی مزار ای بارون ببار ای بارون ببار با دلُم گریه کن، خون ببار در شبای تیره چون زلف یار بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون با دلُم گریه کن، خون ببار در شبای تیره چون زلـف یـار بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
